Τρίτη, 25 Μαρτίου 2008

Σ' αγαπάω


Κάθε που η ματιά μου σκληραίνει
έχεις ένα τρόπο να μαλακώνεις ΄κείνη τη σκληράδα
ασφάλεια θαρρώ πως λέγεται
σα να γεμίζει μαγικά το κενό μέσα μου με αγάπη
σα να γεμίζει η καρδιά μου με μαλακά ζαχαρωτά
από 'κείνα που τα ψήνεις στη φωτιά
και μοσχομυρίζει ο χώρος ζάχαρη.
Σ' αγαπάω μωρό μου μακάρι να μπορούσα να σε γεμίσω φιλιά.
Μακάρι....

Σάββατο, 22 Μαρτίου 2008

Καληνύχτα


Αγκάλιασα τα ψηλοτάκουνα μου απόψε
-ατυχής προσπάθεια να θυμηθώ την αγκαλιά σου-
κάθε κενό μια απώλεια,
θα μου πεις πως η απόσταση δημιουργεί εντυπώσεις.
καληνύχτα γι' απόψε έρωτα μου.

Κυριακή, 16 Μαρτίου 2008

Κυριακή πρωί


Σήμερα νιώθω ένα ηφαίστειο συναισθημάτων
το στήθος μου έτοιμο να εκραγεί.
Ώρα να διαχειριστώ τα συναισθήματα μου.
Παράξενη λέξη μου ΄ρθε στο μυαλό
σαν λογαριασμός σε είσοδο πολυκατοικίας.
Με φαντάζομαι να εκρήγνυμαι βεγγαλικά
σαν εκείνα που κοιτούσαμε τις προάλλες μαζί.
Ένα παράξενο πρωινό είναι.
Κυριακή.
Αργία.
Θα πάρω φόρα σήμερα, να πετάξω κοντά στον ήλιο
με την ελπίδα,
μόλις χάσω τα φτερά μου να προσγειωθώ
στην αγκαλιά σου.

Σάββατο, 15 Μαρτίου 2008

Παρασκευή, 14 Μαρτίου 2008

Όνειρό μου

πως εγώ όνειρο μπορώ να γείνω
πως στα κλειστά σου βλέφαρα
μέσα μπορώ να μπω,
φαντασία σου να γίνω,
να μαγέψω κάθε σου σκέψη,
κάθε σου όνειρο
να μαι εγώ
να σαι συ
να μαστε
μαζί

Να μ' αγαπάς


Κάθε που ξαπλώνω στο κρεβάτι μου
ξέρω πως δεν είμαι μόνη
μαζί σου μοιράζομαι τα όνειρα μου.
Κι ας μη με κρατάνε τα χέρια σου.
Κάθε σου σκέψη,
αγκαλιά.
Κάθε φτερούγισμα των ματιών σου,
φιλί.
Κι αν ήταν ν' αλλάξω
τούτο 'δω τον έρωτα με κάτι άλλο, πολύτιμο.
Μόνο με την τύχη που μας ένωσε θα ήταν.
Στα σύνορα των ονείρων να κρατιόμαστε χέρι χέρι
διαβάτες του ερωτά μας.

Πέμπτη, 13 Μαρτίου 2008

Το χαμογελό σου με ταξιδεύει

Τα ματόκλαδά σου κλειστά
Η ανάσα σου μελωδία της ευτυχίας
το προσωπάκι σου γαλήνιο
τα χείλη σου χαμογελούν
ποιός ξέρει που ο Μορφέας σε ταξιδεύει
τα μάτια μου κλείνουν με την εικόνα σου
νοιώθω να χαμογελώ
σε λίγο θα κοιμάμαι...

Τετάρτη, 5 Μαρτίου 2008

είσαι κοντά μου

Όταν έκλεισες τα μάτια σου
το πρόσωπό σου γαλήνιο
με γεμίζει ευτυχία
μα μπορεί να 'ναι αλήθεια?
σε βλέπω
σε ακούω
είσαι δίπλα μου
δεν είναι όνειρο, είναι αλήθεια
κοιμόμαστε μαζί.

Τρίτη, 4 Μαρτίου 2008

Απροσδόκητα

Όταν σε γνώρισα,
-πριν πόσα φεγγάρια αλήθεια;
δε θα μπορούσα να πιστέψω
πως θα ερχόταν ο καιρός
που θα συντρόφευες τις νύχτες μου.